Mil key

  Niedaleko mojego domu, właściwie jest to koło stu metrów prostą i mało ruchliwą ulicą znajduje sie niewielka pracownia ceramiki. Otwarta tylko dwa dni w tygodniu, wieczorami. Zawsze miałam chęć tam zajrzeć, ale głupio mi było (kto teraz zrozumie "prawie dorosłą kobietę"?). Jakoś brakuje mi pretekstu, by rozpocząć przygodę z gliną. Pomyślałam nawet, że mogłoby to być w ramach zajęć córy, jak tylko troszkę podrośnie.Będziemy chodziły razem, żeby było jej "raźniej". Plan doskonały? Bynajmniej.
   Plany odkładam w przyszłość, która nigdy nie jest niczym pewnym.Całe życie sie tego uczę, a jednak ciągle coś planuję. Głupie to strasznie, ale kto tego nie robi? Czy życie "chwilą teraźniejszą" jest lepsze? Czy może puste i lekkomyślne? Myślę, że w obu wariantach znajdzie sie ziarno prawdy.
  Tymczasem w wolnych chliwach - jak zwykle oglądam cudowności. Chyba to niezbyt dobrze, bo dużo oglądam a nic nie robie w tym kierunku , ażeby coś stworzyć sama. Pewnie boję się gorzkiego rozczarowania, bo przecież wychdzą mi same okropności. Taka prawda...  Tak czy siak, wrzucam kilka inspiracji być może dlatego, że kiedyś wrócę do tego posta by stwierdzić " o! właśnie takie cudeko dziś zrobię! ;)" i z uśmiechem wykonam taki sam, jak nie ładniejszy talerz. Cóż, pewnie nazwiesz to plagiatem, ale od czegoś zacząć trzeba, zwłaszcza da dmowego użytku. Dużo trenować... albo myśleć o tym, co by sie chciało. Hm...


Nie przedłużając:

  Dziś przychodzę do Was z ogromną garścią inspiracji ubranek dziecięcych. Głównie są to ciuszki dla dziewczynek, które cechują sie nie tylko fajną formą, ale i fakturą tkaniny dobraną w taki sposób, że chwyciły moje serce od razu! Dobór kolorystyczny jest niezwykle ważny dla efektu końcowego, a często stanowi on nie lada wyzwanie. Tutaj wrzucę kilka, które uważam za niezwykle trafne.
   Mam nadzieję, że zajdziesz coś, co również Ciebie zainspiruje. Wszystkie  zdjęcia znalazłam w sieci i sa t moje "prywatne" zbiory :)

  Wprawdzie nie byłabym w stu procentach szczera pisząc, że w tym roku po raz pierwszy wsiadłam na rower, ale takie miałam uczucie! Ptaszki ćwierkają,  obok słychać szum wody i niestety także samochodów, a temperatura jest bliska dwudziestu stopni. Tak przyjemnie nie było już od dawna! Nie wybrać sie na rower to poważne wykroczenie...

  Niestety z moim rowerem nie dzieje sie zbyt dobrze, nie mam pojęcia czy to sprawa jakichś złych ustawień, wadliwej części czy może starości. Wszak ma już parenaście lat. Czy t dużo? Nie mam pojęcia.

 Na początku marca, a może pod koniec lutego (?) wybrałam sie z koleżankami z czasów gimnazjalnych na mały wypad zdjęciowy. Tak dawno ich nie widziałam, choć może to względne, bo przecież widujemy sie kilka razy w roku, ostatecznie nie ma tragedii :D. Jednak bardzo się cieszyłam, że w końcu sie udało.
  Pogoda dopisywała już od jakiegoś czasu. Słońce nie szukało chmur by sie schować, nawet mogłabym sie pokusić o stwierdzenie, że wiatr nie był stosunkowo zimny.  Tę podróż postanowiłam odbyć pieszo, czyli jakieś 5-6km w jedną stronę. Było ekstra! ;)

Spóźniłam się ( a jakże!) tylko 15 minut. Uff... myślałam, że będzie gorzej. Madzialena była wybitnie przygotowana, bo walizkę wycieczkową do której sama bez trudu by sie zmieściła zapełniła po brzegi różnymi strojami. Byśmy miały alternatywę, trochę nieśmiało podążyłyśmy na podbój Różopola.





Bardzo spodobał mi sie motyw ściętych i poukładanych drzew. Piękny zapach pozostaje na długo w pamięci, którego nie można nigdzie zachować... w przeciwieństwie do obrazu, gdzie sekundę można zamrozić na dłuuugie lata.

 
   Ilekroć o tym pomyślę, przychodzi mi jedna refleksja na ten temat - jak te dzieci szybko rosną~! I choć moja pociecha jest jeszcze maluszkiem, bo co to są dwa lata, to ja nie wiem kiedy to zleciało. Zrobiła niesamowity progres, a ja tak bardzo cieszę się, że mogę obserwować taki cud. Te zmiany, wszystkie postępy. Mogłam nauczyć ją tyyyle nowych rzeczy, ale i ona naucza mnie. Wbrew pozorom odczuwam ulgę, bo moja infantylność w końcu może być bezkarnie eksponowana :D Moge robić durne rzeczy i nikt specjalnie nie zwróci na to uwagi, oczywiscie pod warunkiem, że ona jest w pobliżu.

   Poprzedniej soboty wyprawiliśmy jej małe urodzinki. Dzięki babciom była prawdziwa uczta! Na całe szczescie udalo sie zorganizowac przyjazd dziewczynek ( w praktyce cioć ) z Inowrocławia. Dzięki temu nie była to impreza tylko dla dorosłych. Bubka bardzo dobrze dogadała się z Kają. Jak ona kocha dzieci! <3



Symulowany ból łokcia i próba wymuszenia całusa zakończona pełnym sukcesem.  Bardzo zabawnie to wyglądało, tym bardziej, że Kajka naprawdę tego całusa dać nie chciała! ;)

 Na dworze coraz cieplej, ptaszki śpiewają, bączki sie budza..

Najmłodszy bączek wczoraj był u fryzjera. Po raz pierwszy w swoim krótkim życiu. Niestety ta wizyta wyszła średnio, choć dzieciątko było bardzo spokojne. Wszystko do momentu kiedy fryzjerka popsikała jej po twarzy wodą...
 Baaaardzo krótkie włoski, aż jej nie poznaję .. :)

    Im dłużej "siedze bezczynnie" tym bardziej nie wiem co ze soba zrobic. Przez jakis czas byłam niemalze PEWNA w którym kierunku pójde. Teraz znowu mam metlik w głowie. To okropne! Za dużo myśle na ten temat. Zdecydowanie.
   W miedzyczasie znalazłam garsc inspiracji dla swoich projektów.