Mil key

 
   Jezioro w Piechcinie to całkiem interesująca ciekawostka. Wygląda jak Grecja czy Chorwacja ze względu na błękitno-turkusową wodę, która jest naprawdę przejrzysta, bo aż do 12 metrów. Na około akwenu wystają wysokie, strome skały wapienne i to właśnie ich obecność jest powodem tego zjawiska.     Otóż jeszcze sześćdziesiąt lat wstecz była tutaj czynna kopalnia odkrywkowa tego surowca. Wapień pozyskiwało się głównie do produkcji wapna, cementu, sody. Kiedy ją zamknięto utworzył się ten popularny w kujawsko-pomorskim zbiornik wodny.






 Na dnie jeziora są pozostałości po dawnej eksploatacji górniczej, m.in. rury, stalowe płyty, schody, ale także dwa zatopione samochody Fiat 126, opony samochodowe, drewniana 6,5-metrowa żaglówka kabinowa i 12-metrowy morski jacht, którego maszt widać z jednej ze skał. Na płytszej wodzie występuje roślinność, gdzieniegdzie całkiem spore martwe drzewa oraz ryby okonie i szczupaki.













  Bardzo strome zbocza, skaliste dno i ogólnie teren prywatny wraz ze znakami informującymi o zakazie kąpieli nie zniechęcają potencjalnych amatorów pływania. Jednak woda często bywa naprawdę zimna, więc te kąpiele nie trwają zbyt długo. Piechcin przede wszystkim upatrzyły sobie pary nowożeńców na sesje ślubne. Podczas naszej wycieczki było ich chyba z pięć. Jest tam chyba z sześć stałych punktów do pozowania na których się zmieniali.

   Za nami najtrudniejszy okres. Rzekomo, bo jeszcze ciągle coś. Teraz trchę się narobiło nowych rzeczy. Kurczę, kurczę, kurczę. Aurelka rośnie, w tym roku dane było jej zbaczyć śnieg tylko jeden raz i to w bardzo lichej postaci. Wczoraj bardzo ładnie napadało w Polsce. Ile bym dała by szuflować te zaspy, nawet cały dzień.A po wszystkim zjeść miskę najpyszniejszej gorącej zupy od babci. Kto by pomyślał?   U nas nawet ciepło, w niedzielę poszliśmy na spacer d pobliskiego parku. Gwar ptaków jakby skandwał nadchodzącą wiosnę. To przepiękna melodia natury. Balsam dla uszu. Słońce miło łuskało nas po policzkach. Jeden dzień bez szarości. Wieczorem spłynęła gęsta mgła i zasłoniła wszystko.
 

  W końcu udało nam sie dotrzeć na zamek, pomimo okropnej pogody. Lodowaty wiatr w połączeniu lekkim deszczykiem nie był wcale "zamówiony". Szkoda było jednak siedzieć w domu i zbijać bąki, tym bardziej, że niewiele czasu zostało do wyjazdu. Tym razem udało nam się zorganizować "wycieczkę" na raty.   W pierwszej kolejności był to zamek. Po drodze miałyśmy okazję podziwiać z naprawdę bliska dwa drodne, ale młode jelenie. Pierwszy z nich kiedy przebiegł nam drogę i zatrzymał się w pobliskiej przyschniętej paproci stał się niemal niewidoczny.  Natura naprawdę jest niesamowita, a ten kamuflaż jest na piątkę z plusem!  Drugi stał sobie na górce, pod drzewkiem, które musiałyśmy obejść, obok niego hasała wiewiórka co wyglądało troszkę jak z bajki o królewnie śnieżce, gdzie zwierzątka się rozumieją i właśnie taki potencjalny jelonek żyje w konspiracji z zadziorną wiewiórą.

  Na dziedzincu już stała choinka, jeszcze nie przystrojona, pewnie 12 grudnia już będzie - zgodnie z tutejszą tradycją. Jednak stajnia/powozownia już była bardzo magiczna...

Droga na zamek prowadzi przez prześliczny stary park. Są w nim wiekowe drzewa zamieszkane przez szare wiewiórki i różnorakie ptaszki, Niemal codziennie można też spotkać krowy.




Druga część parku jest niedostępna dla psiaków i krów z pierwszej części, nie jest jednak to część bez mieszkańców. Tutaj miejscowymi bobkami jest stado danieli, od czasu do czasu owce, bażanty i kaczki w stawie. Leży tutaj też ogromne drzewo, które pocięte zostało na dwie części

Już powoli przyzwyczajam się do tego miejsca. Coraz bardziej mi się tu podoba, choć nadal trwam w szoku kulturowym. Jak bardzo ludzie mogą się różnić?! Tutaj jest świat jakiego nie znałam. Jedne rzeczy naprawdę podziwiam np. otwartość i wszędobylskie uśmiechy, kiedy spotkasz się z kimś wzrokiem, możesz być pewny, że zakończy się  do usmiechem lub jakimś miłym  słowem. Tutaj ludzie mają do siebie duży dystans, to jest fantatyczne. Puby tętnią życiem, ludzie przychodzą tam w kazdy weekend i przy każdej okazji. Osoby w średnim wieku, a nawet dziedki czują się tam jak ryby w wodzie. Są dość głośni (weseli), tańczą i rozmawiają bardzo energicznie. Często jest tak, że młodzi przy nich siedzą jak mysz pod miotłą, tak przyćmiewają ich swoim blaskiem.

 Pół godziny drogi od Welshpool, jedno z większych miast w rejonie. Na granicy Walii z Anglią znajduje się Shrewsbury ( czyt. Szusbry).  Teraz zmodernizowane, z uliczką zakupową rodem z monciaka, z grajkami i milionem sklepów, kiedyś miały tu miejsce okrutne sceny. Zwłaszcza w okresie średniowiecza. To tutaj brat króla Walii został powieszony a następnie utopiony. Wszystko to na oczach ludzi przy High Cross w 1283 roku. W Henryku IV Szekspir każe Falstawkowi twierdzić, że zabił on Raptusa po walce trwającej godzinę przy wieży zegarwej w Shrewsbury. Jego ciało zostało wystawione publiczności,   poćwiartowane, a następnie części jego ciała zostały rozesłane po całym kraju,  znowu przy słynnej High Cross, a jakże.
  My byliśmy obejrzeć zamek z okresu wczesnonormiańskiego, który został zbudowany w najwęższym miejscu półwyspu. Większość z tego co widoczna na zdjęciach  (oprócz nas) pochodzi z końca XIII wieku z okrutnych lat wielkiej ofensywy Edwarda I przeciw Walijczykom.  W sumie miasto przechodziło z rąk do rąk przez wiele stuleci.

















Sama starówka też jest bardzo ciekawa. W sumie nie wiem, czy ta ulica jest starówką, ale sądzę, że jest jedną z ważniejszych w Shrewsbury.  Idąc nią można poczuć się jak w średniowieczu, tyle tam starych kamienic.  Niektóre są jeszcze z 1575 roku, a nawet starsze.






















Gdy byliśmy w pobliskim sklepie, w którym notabene bardzo chciałam POOGLĄDAĆ ubrania dla dzieci ( są cudowne! i byly przeceny -50% ale nie bylo mamońców), zaczepił nas bułgar ze stoiska z kosmetykami, głownie do paznokci. W ogóle bym go nie zauwazyla, gdyby nie Artur. Ledwo podeszliśmy, a padło pytanie skąd jesteśmy. Poland - oo dzień dobry, jak się masz, dziękuję! I really like Poland. Bla bla bla ;) Wyuczeni skubańcy. Facet robił czary z paznokciami, miał takie jakby pilniczko poduszeczki. Widziałam kiedyś coś podobnego u mamy ( pozdrawiam Cię mamo teraz :)), i ogólnie chodziło o to, że on tym pocierał mi tego pazura, zmieniał strony i nagle, PYK, a paznokiec błyszczący jakbym pomalowała go bezbarwym lakierem. Coś gadał, że " tą stroną robisz raz na miesiąc, a tą wystarczy raz na rok" , "obiecaj, że nie uciekniesz z krzykiem jak zobaczysz ten niesamowity efekt, obiecaj!". Angielski miał ładny, w końcu coś rozumiałam :D. Za te  "czary" zawołał wg. mnie 41 funtów, a wg Artura 31. "za drogo? O.. jesteście z Polski, a Ty (zwrócił się do Artura) przypominasz mi mojego polskiego kolegę Mariusza. Mogę wam pójść na rękę, bo to moj biznes i sprzedam wam to za 20funtów, profesjonalny pilniczek dorzucę gratis. :D AA jeszcze była witamina C.  PS. jestem przekonana, że po pół rku cały paznokiec się "wymieni" i nie będzie już tego superstartegO. Aha, zostałam nazwana panią domu,  ktróra tylko sprząta i gotuje. Dzięki! :D







Ojjj i na koniec każde z nas spełniło swoje mini marzenie. Arti ma pachnidło z promocji za pół ceny, teraz ma zapach drogiego samochodu, na które zawsze może sobie popatrzeć, a ja ( tym razem bez promocji) zyskałam swój gadżet roku, czyli taką wypasioną szczotkę do włsów, która ich nie łamie, nie wyrywa, a wygładza i robi im dobrze. Dzięki meen! :D AAA no i jeszcze jedno.  To był weekend, a jak weekend to stoją hostessi, i stał jeden taki z wielką brodą. Zawdowy barista, wooow. No i częstował kawką ze starbucksa, ogolnie bardzo droga sprawa. Posmakowałam i przepadłam ( w sumie oboje). Ja kawy nie lubię, ale to?? To był majstersztyk. Pyszne, aż kłóciliśmy się o ten mały kubeczek. Taka słodka, ale nie nachalnie. Delikatna z mlekiem, an górze śmietana bita, czuć było wyraźnie nutę cynamonu. Chłodna, ożeźwiająca, pyszna! Mam nadzieję, że kiedyś wybierzemy się na  taką pełnometrażową kawkę, choćby za pół roku ;)

Potem wszystkie bąble poszły spać, a ja sobie pisałam... do teraz. Buziaki!